
កេងកងកំប៉ោយក្រាស់
Anorrhinus galeritusបក្សីស្នែង
មានខ្លួនពណ៌ខ្មៅរលោង ឬត្នោតចាស់ កន្ទុយមានពណ៌ប្រផេះចាស់ ចុងកន្ទុយមានឆ្នូតពណ៌ខ្មៅ
កេងកងកំប៉ោយក្រាស់(Bushy-crested hornbill) មិនមែនជាសត្វបក្សីដែលមានវត្តមាននៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាទេ ដូច្នេះហើយវាមិនមានឈ្មោះផ្លូវការដាច់ដោយឡែកក្នុងភាសាខ្មែរឡើយ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកអាចហៅ ឬបកប្រែឈ្មោះរបស់វាជាភាសាខ្មែរបានតាម ២ របៀបនេះ៖
- ហៅតាមអំបូរទូទៅ៖ សត្វកេងកង (ឈ្មោះទូទៅសម្រាប់បក្សីក្នុងអំបូរ Hornbill ទាំងអស់ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា)។
- បកប្រែតាមលក្ខណៈរូបរាង (Descriptive): កេងកងកំប៉ោយក្រាស់ (បកប្រែចំតួអក្សរពីពាក្យ "Bushy-crested hornbill")។
លក្ខណៈរូបរាង និងទម្លាប់រស់នៅខុសប្លែកពីសត្វកេងកងដទៃទៀត។ ខាងក្រោមនេះជា លក្ខណៈពិសេសៗ របស់វា៖
- រូបរាង និងពណ៌សម្បុរ៖ វាមានខ្លួនពណ៌ខ្មៅរលោង ឬត្នោតចាស់ ចំណែកឯកន្ទុយមានពណ៌ប្រផេះចាស់ ហើយចុងកន្ទុយមានឆ្នូតពណ៌ខ្មៅ។
- កំប៉ោយក្បាល (The Crest): លក្ខណៈពិសេសដាច់គេគឺវាមានកំប៉ោយរោមវែងក្រាស់នៅលើក្បាល ដែលមើលទៅដូចជាម៉ូដសក់បះឡើងលើ (ខុសពីកេងកងខ្លះដែលមានកំប៉ោយរឹងដូចស្នែង)។
- ស្បែកជុំវិញភ្នែក៖ វាមានស្បែកអាក្រាត (គ្មានរោម) នៅជុំវិញភ្នែក និងក្រោម गទង់ក។ ចំពោះសត្វញី ស្បែកត្រង់នេះមានពណ៌ខៀវស្រងាត់ចំណែកសត្វឈ្មោលមានពណ៌ខៀវស្រាល ឬស។
- សំឡេងខុសប្លែកពីគេ៖ វាមិនត្រឹមតែស្រែកខ្លាំងៗនោះទេ ប៉ុន្តែសំឡេងរបស់វាស្រដៀងនឹង សំឡេងសត្វឆ្កែព្រុស ឬសើចកក្អឹក ដែលធ្វើឱ្យគេងាយចំណាំនៅក្នុងព្រៃ។
- ការរស់នៅជាក្រុម (Social Behavior): ខុសពីកេងកងដទៃដែលចូលចិត្តរស់នៅជាគូ កេងកងប្រភេទនេះចូលចិត្តរស់នៅ និងស្វែងរកចំណីជាក្រុមតូចៗពី ៣ ទៅ ២០ ក្បាល។
- ការជួយគ្នាចិញ្ចឹមកូន (Cooperative Breeding): នៅពេលមេបក្សីក្រាបពងនៅក្នុងប្រហោងឈើ វាមិនមែនមានតែបក្សីឈ្មោលមួយក្បាលគត់ដែលរកចំណីមកបញ្ចុកនោះទេ គឺសមាជិកផ្សេងទៀតនៅក្នុងក្រុម ក៏ជួយរកចំណីមកដកហូត និងបញ្ចុកមេ និងកូនបក្សីនោះដែរ។
ប្រភេទសត្វពាក់ព័ន្ធនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា៖ ទោះបីជាសត្វកេងកងកំប៉ោយក្រាស់ មិនមានវត្តមាននៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាក៏ដោយ ប៉ុន្តែសាច់ញាតិជិតស្និទ្ធរបស់វាគឺ សត្វកេងកងត្នោត Austen (Anorrhinus austeni) គឺជាសត្វបក្សីក្នុងស្រុក ដែលរស់នៅក្នុងព្រៃបុរាណ (ព្រៃស្រោង) នៃភាគខាងលិចប្រទេសកម្ពុជា ហើយជាទូទៅត្រូវបានអ្នកស្រុកហៅកាត់ថាជាចង្កោម «សត្វកេងកង» ផងដែរ។
- ក្រុម
- បក្សីស្នែង




