កេងកង

កេងកង គឺជាប្រភេទបក្សីដ៏ធំ និងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុតមួយនៅអាស៊ី។ ពួកវាត្រូវបានគេស្គាល់យ៉ាងច្បាស់តាមរយៈទំហំខ្លួនដ៏ធំ កំពូលចំពុះពណ៌លឿងលាយខ្មៅ និងសំឡេងស្រែកខ្លាំងៗ។

ខាងក្រោមនេះជាព័ត៌មានលម្អិតអំពីសត្វកងោក៖

លក្ខណៈរូបសាស្ត្រ

• ទំហំ និងទម្ងន់៖ មានប្រវែងខ្លួនចន្លោះពី ៩៥ ដល់ ១៣០ សង់ទីម៉ែត្រ និងមានប្រវែងស្លាបលាតសន្ធឹងដល់ទៅ ១៥២ សង់ទីម៉ែត្រ។ ញីមានទម្ងន់មធ្យម ២,៥៩ គីឡូក្រាម ចំណែកឯឈ្មោលមានទម្ងន់ប្រហែល ៣ គីឡូក្រាម។
• ពណ៌សម្បុរ៖ មានមុខ ស្លាប និងទ្រូងពណ៌ខ្មៅ រីឯក ជើង និងកន្ទុយមានពណ៌ស អមដោយឆ្នូតខ្មៅកាត់ទទឹងកន្ទុយ។ ស្លាបរបស់វាច្រើនតែមានពណ៌លឿងដិត ដោយសារប្រេងដែលវាជម្រះចេញពីរាងកាយ។
• កំពូលចំពុះ (Casque)៖ មានដុំពកធំរាងអក្សរ U ពណ៌លឿងលាយខ្មៅនៅលើចំពុះរបស់វា ដែលមើលទៅដូចជាមានស្នែងពីរ។
• ការសម្គាល់ភេទ៖ សត្វឈ្មោលមាន ភ្នែកពណ៌ក្រហម ព័ទ្ធជុំវិញដោយរង្វង់ខ្មៅ រីឯសត្វញីមាន ភ្នែកពណ៌សលាយខៀវ និងគ្មានស្នាមខ្មៅនៅផ្នែកខាងក្រោយនៃកំពូលចំពុះឡើយ។

ទីជម្រក និងការចែកចាយ

• តំបន់រស់នៅ៖ រស់នៅក្នុងព្រៃទឹកភ្លៀង ព្រៃស្រោង និងព្រៃល្បោះ លាតសន្ធឹងចាប់ពីអនុទ្វីបឥណ្ឌា រហូតដល់តំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ (រួមទាំងប្រទេសកម្ពុជាផងដែរ) និងផ្នែកខ្លះនៃប្រទេសចិន។
• របៀបរស់នៅ៖ ពួកវាច្រើនតែរស់នៅជាគូ ឬជាក្រុមតូចៗពី ២ ទៅ ៤០ ក្បាល ជាពិសេសនៅពេលពួកវាប្រមូលផ្តុំគ្នាស៊ីផ្លែឈើនៅលើដើមឈើធំៗ។

របបអាហារ និងតួនាទីក្នុងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី

• អាហារចម្បង៖ ស៊ីផ្លែឈើជាអាហារចម្បង ដោយក្នុងនោះ ផ្លែជ្រៃ គឺជាអាហារស្នូលប្រចាំថ្ងៃរបស់វា។
• អាហារបំប៉ន៖ ពួកវាក៏ស៊ីសត្វល្អិត សត្វល្មូន បក្សីតូចៗ និងថនិកសត្វតូចៗជាអាហារផងដែរ ប្រសិនបើមានឱកាស។
• អ្នកដាំព្រៃឈើ៖ សត្វកងោកដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការសាយភាយគ្រាប់ពូជឈើ ដោយសារពួកវាលេបផ្លែឈើទាំងមូល រួចបន្ទោបង់គ្រាប់មកវិញទាំងស្រុង ដែលជួយឱ្យព្រៃឈើដុះឡើងវិញ។

ការបន្តពូជ និងការធ្វើសំបុក

• រដូវពងកូន៖ ចាប់ផ្តើមចន្លោះពីខែធ្នូ ដល់ខែឧសភា។
• ការបិទសម្បុក៖ ពួកវាធ្វើសំបុកនៅក្នុងប្រហោងឈើធំៗខ្ពស់ៗ។ សត្វញីនឹងចូលទៅសម្ងំក្នុងប្រហោង រួចយកភក់ លាមក និងកាកសំណល់ផ្លែឈើមកបិទភ្ជិតមាត់ប្រហោង ដោយទុកតែប្រហោងតូចមួយបញ្ឈរសម្រាប់ដកដង្ហើម និងទទួលចំណី។
• ការចិញ្ចឹមកូន៖ សត្វញីនឹងក្រាបពង (ពី ១ ដល់ ២ គ្រាប់) និងចិញ្ចឹមកូននៅក្នុងនោះរយៈពេលប្រហែល ៤ ខែ ដោយពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើសត្វឈ្មោលក្នុងការស្វែងរកអាហារមកបញ្ច្រកតាមប្រហោងតូចនោះ។

ស្ថានភាពអភិរក្ស

• កម្រិតប្រឈម៖ ត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាប្រភេទសត្វ "ងាយរងគ្រោះ" (Vulnerable) នៅក្នុងបញ្ជីក្រហមរបស់អង្គការ IUCN។
• ការគំរាមកំហែង៖ ពួកវាកំពុងប្រឈមមុខនឹងការបាត់បង់ទីជម្រកដោយសារការកាប់បំផ្លាញព្រៃឈើ ការបាត់បង់ដើមឈើធំៗសម្រាប់ធ្វើសំបុក និងការបរបាញ់ខុសច្បាប់ដើម្បីយកសាច់ រោម និងចំពុះដ៏មានតម្លៃរបស់វា។