សេកស៊ុលភួរ

សេកស៊ុលភួរ គឺជាប្រភេទបក្សីពួកសេក (Parrot) ពណ៌ស មានទំហំធំ និងមានភាពវៃឆ្លាតខ្ពស់។ ពួកវាមានប្រភពដើមមកពីប្រទេសអូស្ត្រាលី ញូហ្គីណេ និងផ្នែកខ្លះនៃប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី ដោយល្បីល្បាញខ្លាំងតាមរយៈកំប៉ោយពណ៌លឿងឆ្អិនឆ្អៅនៅលើក្បាល និងសំឡេងស្រែកខ្លាំងៗរហូតដល់ថ្លង់ត្រចៀក។

ព័ត៌មានសង្ខេប

ទំហំ/ប្រវែង៖ ៤៥ ដល់ ៥០ សង់ទីម៉ែត្រ (១៨–២០ អ៊ីញ)

ទម្ងន់៖ ៧០០ ដល់ ១,០០០ ក្រាម (១.៥–២.២ ផោន)

អាយុកាល៖ ២០–៤០ ឆ្នាំ ក្នុងព្រៃធម្មជាតិ (អាចរស់បានដល់ ៨០ ឆ្នាំ ឬលើសពីនេះ ក្នុងការចិញ្ចឹម)

របបអាហារ៖ គ្រាប់រុក្ខជាតិ, គ្រាប់ធញ្ញជាតិ, ផ្លែឈើ, មើមឈើ និងសត្វល្អិត

ស្ថានភាពអភិរក្ស៖ មានការព្រួយបារម្ភតិចតួចបំផុត (Least Concern)

រូបរាងកាយ និងអាកប្បកិរិយា

• រោម៖ គ្របដណ្តប់ដោយរោមពណ៌សស្អាត ជាមួយនឹងពណ៌លឿងខ្ចីនៅផ្នែកខាងក្រោមស្លាប និងកន្ទុយ។
• កំប៉ោយលើក្បាល៖ មានកំប៉ោយពណ៌លឿងដូចស្ពាន់ធ័រ (Sulphur) ដែលអាចបត់ឡើងលើ ឬបត់ចុះក្រោម អាស្រ័យទៅតាមអារម្មណ៍ ភាពរំភើប ឬការដឹងខ្លួនពីគ្រោះថ្នាក់។
• ចំពុះ និងភ្នែក៖ មានចំពុះរាងកោង ពណ៌ប្រផេះចាស់ស្ទើរខ្មៅ និងមានកម្លាំងខ្លាំង។ ភ្នែករបស់វាព័ទ្ធជុំវិញដោយស្បែកពណ៌ស ស្ដើង។ សត្វឈ្មោលមានភ្នែកពណ៌ត្នោតចាស់ ចំណែកសត្វញីមានភ្នែកពណ៌ត្នោតក្រហម។
• ការរស់នៅ៖ ជាបក្សីដែលចូលចិត្តរស់នៅជាក្រុមធំៗ និងមានសំឡេងអ៊ូអរ ដោយជួនកាលអាចមានចំនួនចាប់ពីពីរបីក្បាល រហូតដល់រាប់រយក្បាល។ ពួកវាតែងតែដាក់ «សត្វយាមល្បាត» នៅពេលចុះរកចំណីលើដី ដើម្បីផ្តល់សញ្ញាប្រាប់គ្នាពេលមានគ្រោះថ្នាក់។

ទីជម្រក និងការបន្ស៊ាំខ្លួននៅក្នុងក្រុង

• តំបន់រស់នៅ៖ ត្រូវបានរកឃើញនៅទូទាំងផ្នែកខាងជើង និងខាងកើតនៃប្រទេសអូស្ត្រាលី ញូហ្គីណេ និងកោះក្បែរៗនោះនៃប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី។ ពួកវាក៏ត្រូវបានគេនាំយកទៅលែង និងរស់នៅដោយជោគជ័យនៅក្នុងប្រទេសនូវែលសេឡង់ផងដែរ។
• ការរស់នៅក្បែរមនុស្ស: ពួកវាមានសមត្ថភាពបន្ស៊ាំខ្លួនបានយ៉ាងល្អជាមួយទីក្រុង និងទីប្រជុំជន។ គេជារឿយៗតែងឃើញពួកវាដើររកចំណីតាមសួនច្បារសាធារណៈ សួនច្បារក្នុងក្រុង និងតំបន់កសិកម្ម ហើយជួនកាលថែមទាំងចេះរបៀបចូកចំហើរកកាយធុងសំរាមដើម្បីរកចំណីទៀតផង។